Μια ταινία που μπορεί να σου αλλάξει τον τρόπο σκέψης ή ακόμα και τη ζωή σου. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είσαι λεσβία για να κάνεις μια ταινία για τις λεσβίες, αλλά σε αυτήν την περίπτωση σαφώς δεν μας πείραξε καθόλου. Αλλά το να περιορίσουμε την αξία της ταινίας μόνο σε αυτό (θετικά ή αρνητικά) δεν θα ήταν δίκαιο για την ταινία και την ιστορία που προσπαθεί να μας πει. Το σενάριο...
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Δια Πυρός και Σιδήρου (2004)
Τι να πούμε γι αυτή τη ταινία...Ο Ντένζελ Ουάσινγκτον στα καλύτερά του με το παιδί-θαύμα Ντακότα Φάνινγκ, καταιγιστική δράση και μοντάζ που ζαλίζει. Δράμα, δράση και αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος. Και από τις λίγες φορές που το τέλος δεν είναι και τόσο happy. Με λίγα λόγια, εξαιρετική