Πρέπει να ομολογήσω ότι μου αρέσουν οι ταινίες χορού. Με τόσα προβλήματα που συμβαίνουν στον κόσμο, είναι τόσο ευχάριστο να βλέπεις ανθρώπους τόσο ερωτευμένους με αυτό που κάνουν. Η σκηνή στο γαλλικό κλαμπ με το ρινγκ του μποξ ήταν το αποκορύφωμα της ταινίας για μένα. Ο συνδυασμός χιπ-χοπ, λάτιν χορού και κινήσεων MMA κόβει την ανάσα. Η Sofia B ανεβάζει πραγματικά τους καρδιακούς...
Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...
Σε Μια Εβδομάδα (2021)
Προσπάθησα, πραγματικά προσπάθησα. Ήθελα να μου αρέσει. Απλά δεν μπορούσα. Η ιστορία έχει γίνει πολλές φορές πριν. Είναι ωραίο να ακούς τραγούδια με διαφορετικό τρόπο, αλλά δεν γράφτηκαν για το σκοπό αυτό. Επομένως, δεν ταίριαζαν αρκετά. Δυστυχώς, όπως αυτή η ταινία. Απλά δεν ταιριάζει πουθενά. Γιατί οι χριστιανικές ταινίες πρέπει να είναι τόσο γλυκανάλατες; Με τόσο χαλαρή ηθοποιία,...