Απλά ξεχάστε το ομώνυμο βιβλίο (Γλυκιά καταστροφή, McGuire's, 2011)... η ταινία ήταν μια τόσο απροσδόκητη έκπληξη. Μια τέλεια ρομαντική κομεντί με ικανοποιητική απόλαυση. Οι άνθρωποι τρελαίνονται που δεν είναι σαν το βιβλίο, το καταλαβαίνω. Αλλά αν πάρετε αυτή την ταινία μόνη της, ήταν μια έκρηξη, ξεκαρδιστική και πολύ ευχάριστη για όσους από εμάς απλώς μας αρέσει μια ταινία που...
Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Αττίλας, ο Κατακτητής (2001)
Το Χόλιγουντ κατακρεουργώντας την ιστορία μας παρουσιάζει ακόμα μια φορά τον ατάλαντο Τζεράρντ Μπάτλερ στον ρόλο ενός ιστορικού ήρωα, αυτή τη φορά ως τον Ούνο βασιλιά του 5ου αιώνα μ.Χ. Καμία αληθοφάνεια σε όλα τα επίπεδα, από τα κοστούμια μέχρι τους διαλόγους. Εντάξει, μια ακόμα παραγωγή για το Box Office, αλλά γιατί τον Τζεράρντ Μπάτλερ;;; Γιατί;;;