Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Σχεδόν όλα τα σκανδιναβικά Noir έχουν κάποιο είδος βιομηχανίας / εργοστασίου ως μέρος της ιστορίας τους. Το εργοστάσιο είναι ακόμα ένα μικρό πιόνι σε ολόκληρο το setup. Η νορβηγική μυθολογία απεικονίζεται με μάλλον αρκετά ακριβή τρόπο. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας γήινος, ευάλωτος αλλά προικισμένος έφηβος και προχωρά στη σειρά με μεγάλη ηρεμία. Ποτέ δεν αισθάνεστε απογοητευμένοι με...
Δέκα Δολοφόνοι για τον Ντετέκτιβ Μάρλοου (1975)
Το Δεκα Δολοφονοι για τον Ντετεκτιβ Μαρλοου είναι μια μεγάλη γιορτή της απόλυτης πρωτοτυπίας του Ρόμπερτ Μίτσαμ. Αναγγέλλει επίσης την άφιξη του Ντικ Ρίτσαρντς ως υποσχόμενου νέου αμερικανικού σκηνοθέτη. Την ημέρα που το είδα, βρήκα τον εαυτό μου να περιγράφει ατάκες από σκηνές σε φίλους Είναι πράγματι, η πιο υποβλητική από όλες τις αστυνομικές ταινίες που γυρίστηκαν αυτή την εποχή...