Μου άρεσε η ταινία και πιστεύω ότι πρέπει να της δώσετε μια ευκαιρία. Περιέχει και στοιχεία ανθρωπιάς και ηθικής και όχι μόνο φόβο. Ο Τζέισον Πάτρικ είναι αξιοπρεπής στο ρόλο του και δείχνει τη διάθεση και τη προσπάθεια ενός ανθρώπου για να σώσει κάποιους άλλους. Ναι, μερικές από τις σκηνές είναι επαναλαμβανόμενες, αλλά σε αυτήν την περίπτωση είναι ακριβώς αυτό που θα συνέβαινε...
Ειλικρινά δεν βλέπω κάποιο μυστήριο, δεδομένου ότι πολλά - πάρα πολλά - αποκαλύπτονται από την αρχή. Όλη η ένταση στεγνώνει. Δεν υπάρχει δράμα στο δράμα. Η μόνη έκπληξη είναι ότι κάθε αρσενικός ρόλος είναι κι ένας υποψήφιος δολοφόνος-απατεώνας. Ακόμη και η μια μοναδική μεγάλη έκπληξη αποκαλύπτεται πολύ πριν αποκαλυφθεί. Δεν υπάρχει καμία σκέψη για το σενάριο. Η πρώτη χαζή σκηνή...
Όλοι οι Δρόμοι Οδηγούν στη Ρώμη (2015)
Δεν χρειάζεται να αποκαλύψουμε τίποτα από τη πλοκή, αφού η όλη ιστορία είναι απολύτως προβλέψιμη από την αρχή μέχρι το τέλος. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο είναι γεμάτη απίθανες καταστάσεις, σχεδόν προσβλητικά στερεότυπα και κλισέ και μια εντελώς ανέμπνευστη σκηνοθεσία, κάνουν την ταινία ανυπόφορη να την παρακολουθήσετε, εκτός αν μπορείτε να απολαύσετε ανόητες στιγμές και σκηνές....