Η ταινία αφορά μία πραγματική υπόθεση και θα μπορούσε να γυριστεί μόνο στην Αμερική καθώς όλα περιστρέφονται γύρω από την πολιτική και τις υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας. Ο θεατής βομβαρδίζεται από δεκάδες ονόματα που πρέπει να θυμάται για να παρακολουθήσει σωστά την εξέλιξη της ταινίας. Υπουργοί, δημοσιογράφοι, πράκτορες, παράγοντες, διευθυντές, δεκάδες διαφορετικοί χαρακτήρες εμπλέκονται...
Δυστυχώς ο "Ραντίν" υποφέρει από υπερβολική υπερβολή! Ο πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς τσιγκούνης. έχει εμμονή με την αποταμίευση και τη συσσώρευση χρημάτων σε σημείο που αποκόπτει τον εαυτό του από τη λογική και την κανονική ανθρώπινη επαφή. Φαίνεται περισσότερο σαν μια ψυχιατρική ταλαιπωρία παρά σαν μια κακία, μια ιδιορρυθμία ή μία πτυχή του χαρακτήρα, που σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε...
Θα σε Περιμένω, Πάντα (2016)
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...