Με ένα απίστευτο καστ μεγάλων ονομάτων, πρόκειται σαφώς για τη καλύτερη ρομαντική κομεντί του 2009 και για μένα προσωπικά, από τις καλύτερες από το 2000 και μετά. Εξερευνώντας τις σχέσεις ζευγαριών σε παράλληλες ιστορίες, αναδεικνύει τον διαχρονικό προβληματισμό για το πως γίνονται, εξελίσσονται και τελειώνουν, έχοντας παράλληλα ένα πολύ πρωτότυπο τίτλο που σου κινεί την περιέργεια...
Πρόκειται για ένα θρίλερ που χτίζεται πολύ αργά. Πραγματικά αργό, τόσο αργό, που κάποιοι θα βαρεθούν. Και κάποιοι δεν θα φτάσουν ούτε στο τέλος. Προφανώς είναι θέμα γούστου. Ακόμη και το τέλος είναι χαμηλών τόνων και δεν θα ικανοποιήσει όλους, αν και είναι ένας έξυπνος τρόπος να τελειώσει μια ταινία, που πραγματικά με άφησε με το στόμα ανοιχτό! Ο Μάρτιν Σκορσέζε μπορεί να μας έχει...
Το Κόλπο της Σανγκάης (2017)
Μια ταινία που φωνάζει δυνατά πως είναι φτιαγμένη στη Κίνα. Από τη δυνατή και ενοχλητική μουσική, τις σκηνές δράσης, το σενάριο, το προβλέψιμο "κόλπο" και την υποκριτική. Το μόνο αξιοπρεπές στην ταινία ήταν το όμορφο σκηνικό στη Σανγκάη και η κατάλληλη σκηνοθεσία. Δεν μπόρεσα να ξεπεράσω τα λευκά ξανθά μαλλιά του Bloom που τον έκαναν να μοιάζει περισσότερο με ένα κέικ φρούτων, παρά...