Σε ότι με αφορά, αυτή ήταν μια από τις καλύτερες παραγωγές του Γούντι Άλεν εδώ και χρόνια. Ασχολείται με ανθρώπους Ιταλούς και Αμερικανούς εγκλωβισμένους σε ποικίλες καταστάσεις στην αιώνια πόλη. Δεν είναι μόνο οι αστείες καταστάσεις, αλλά μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε πώς αυτοί οι άνθρωποι ξεφεύγουν από τις αντιπαραθέσεις για να ζήσουν μια κανονική ζωή. Από το απλό ζευγάρι...
Βασίζεται στην αληθινή ιστορία ενός νεαρού εισαγγελέα από τη Φρανκφούρτη που ονομάζεται Johann Radmann (Alexander Fehling). Συναντά έναν επιζώντα του Άουσβιτς και έναν δημοσιογράφο που θέλουν να προσαγάγουν τους δράστες των φρικαλεοτήτων που πραγματοποιήθηκαν εκεί. Το πρόβλημα είναι ότι η Γερμανία φαίνεται ότι θέλει να ξεχάσει τα μαύρα σημάδια του παρελθόντος και υπάρχουν παντού...
Ταρίχευση (2006)
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά