Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Λοιπον, η ταινία δεν μου αρεσε καθόλου! Δεν θελω να γίνω κακος αλλά αρχικά ας ξεκινήσουμε από τον κάμερα μαν..φίλε επιληψία έχεις ; Δεύτερον, η σκηνοθεσία απαίσια από την μια σκηνή στην άλλη χωρίς νοημα. Τρίτον, περίμενα 2 ωρες μέχρι να αποκτήσει λιγο νοημα (τελικά δεν απέκτησε ποτε)
Η Γεύση Της Εκδίκησης (2013)
Ενδιαφέρουσα, κυρίως λόγω της παρουσίας της Νούμι Ραπάς και του Τέρενς Χάουαρντ. Ο Κόλιν Φάρελ αν και πρωταγωνιστής, χάνεται λόγω των καλλιτεχνικών αλλά και φυσικών του διαστάσεων. One man show λοιπόν για τον Κόλιν Φάρελ, ο οποίος όπως είναι αναμενόμενο τα βάζει με όλους και τους καθαρίζει όλους με απίστευτη ευκολία. Το σενάριο τετριμμένο: κάποιος προσπαθεί να εκδικηθεί τους υπεύθυνους...