Τα πρώτα 30 λεπτά ήταν πολύ ελπιδοφόρα. Καλή δράση, αγωνία, υπέροχη ηθοποιία ... αλλά μόλις εμφανίζεται ένας από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, ο Michael, όλα διαλύονται. Όχι μόνο λόγω της ανασφαλούς και αδέξια μέτριας ερμηνείας του, που μου θύμισε κάποια φθηνή δραματική σαπουνόπερα ή ιστορία αγάπης ... αλλά επειδή αντιπροσωπεύει ένα σημείο εισόδου στο παρελθόν της Ava. Ένα βαρετό...
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...
Μπίλε (2018)
Η ταινία είναι εξαιρετική σε όλα τα επίπεδα. Καθώς την έβλεπα, αναρωτιόμουν γιατί ασχολούμαστε με τις τιποτένιες σύγχρονες αμερικάνικες ταινίες, όταν ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος έχει τέτοια κρυμμένα διαμάντια... θα μου απαντήσετε "γιατί είναι κρυμμένα"! Σωστά. Ευτυχώς για όλους εμάς, υπάρχει η ΕΡΤ η οποία παίζει πολλές τέτοιες ταινίες. Για τη ταινία τώρα: Το «Bille» είναι μια ιστορί...