Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...
Θα τη λάτρευα αν ήμουν στην ηλικία των 14-18. Μπορεί να αναφωνούσα και ένα "Ααααααααα", εντυπωσιασμένος με όλον αυτόν τον χαμό που γίνεται. Τώρα πια, με αφήνει όχι απλώς αδιάφορο, αλλά δυσαρεστημένο καθώς δεν έχει να προσφέρει τίποτα σε έναν ώριμο θεατή. Ναι, την είδα, γι αυτό και μπορώ να εκφέρω γνώμη, αν και δε νομίζω οτι η γνώμη μου θα ήταν διαφορετική αν δεν την είχα δει, γνωρίζοντας...
Η Πιο Σκοτεινή Ώρα (2017)
Στα πρώτα δευτερόλεπτα της γνωριμίας μας με τον Τσώρτσιλ, δίνεται αμέσως η αίσθηση της παιδικότητας, της νευρικότητάς του, της εκκεντρικότητάς του, της ευφράδειάς του και της ικανότητάς του να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Η ημερομηνία είναι 10 Μαΐου 1940 και βρίσκεται στα πρόθυρα να εκπληρώσει τη φιλοδοξία του να γίνει πρωθυπουργός Ένα μεγάλο μέρος του πρώτου μισού της ταινί...