Ελαφρώς γελοία αλλά διασκεδαστική ταινία με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ ως αποσυρμένο ειδικό πράκτορα που επιστρέφει στη δράση όταν η κόρη του (που έπαιξε καλά η Αλίσα Μιλάνο) απαγάγεται. Για να την πάρει πίσω, πρέπει να σκοτώσει κάποιους άλλους! Μια ταινία δράσης της δεκαετίας του 80 καθ όλη τη διαδρομή. Είναι γεμάτη από θορυβώδεις μάχες, παιχνίδια με όπλα και συνολικά ογδόντα αιματηρούς...
Διεφθαρμένοι αστυνομικοί παγιδεύουν έναν συνεργάτη τους ο οποίος αδίκως φυλακίζεται. Εκείνος δραπετεύει και προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του. Κλασικό χολιγουντιανό σενάριο με τη πρωτοτυπία οτι η μισή ταινία είναι γυρισμένη στον 20ο όροφο ενός ξενοδοχείου, όπου ο ήρωας διαπραγματεύεται το μέλλον του. Έχει δράση, έχει αγωνία, αλλά δε ξεφεύγει πολύ από τον μέσο όρο των σύγχρονων...
Paterno (2018)
Δεν πρόκειται να μιλήσω για την ταινία ως ταινία γιατί κατά τη γνώμη μου είναι άσκοπο. Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία. Επώδυνη, πικρή, μελαγχολική. Αυτό που δεν γνωρίζαμε, αυτό που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε είναι αυτό που ήταν στο μυαλό του Joe Paterno. Τώρα έχουμε μια εύλογη, βαθιά ανθρώπινη εκδοχή της, στα μάτια του Al Pacino. Είδα έναν αξιοπρεπή άνθρωπο της γενιάς του να αντιμετωπίζει...