Όταν μιλάμε για κλασικές ταινίες, μιλάμε για το Οι Άθλιοι. Βασισμένη στο ομώνυμο και πασίγνωστο βιβλίο του Βίκτωρ Ουγκώ, πρόκειται για μια ταινία που κυκλοφόρησε δεκάδες φορές για 100 χρόνια, από το 1912 μέχρι το 2012. Αυτή εδώ, είναι μάλλον από τις καλύτερες εκδοχές της, με Λίαμ Νίσον και Τζέφρει Ρας να γεμίζουν απλόχερα τις σκηνές (αν και όχι τόσο έμπειροι τότε). Η ιστορία αναμφίβολα...
Η ιστορία είναι αργή...πολύ, πολύ αργή. Για το μη Ιαπωνικό κοινό, αυτή η βραδύτητα κάνει την παρακολούθηση της ταινίας με υπότιτλους λίγο δύσκολη...και κατά καιρούς έπιασα τον εαυτό μου να χάνω τη προσοχή μου. Η συμβουλή μου είναι να μείνετε προσηλωμένοι… η ανατροπή είναι συγκλονιστική και εκθέτει ορισμένα ζητήματα που σπάνια αντιμετωπίζονται σε ταινίες. Δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς...
Μετά (2019)
Παρά τη προβλέψιμη ιστορία και τον κλισέ ρομαντισμό, μετά από ώρα και σε μεγάλο βαθμό χάρη στην εμφάνιση του νεαρού αστεριού της Josephine Langford, η ταινία θα σταθεί όρθια. Καθώς η Tessa, η Langford δηλαδή, εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε σκηνή και με την κάμερα να βρίσκεται συνεχώς στο πρόσωπό της, μεταδίδει ένα ειλικρινές μείγμα αυτοσυγκράτησης και πείνας για νέες εμπειρίες, εμπιστοσύνης...