Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
Το 1954, ο ομοσπονδιακός αστυνομικός Teddy Daniels και ο νέος συνεργάτης του, Chuck Aule, ταξιδεύουν από το Σιάτλ στο νησί Shutter, ένα νησί-φρούριο, για να ερευνήσουν την εξαφάνιση μίας ασθενούς εκεί, της Rachel Solando. Η Rachel είχε μεταφερθεί στο ίδρυμα Ashcliffe, για ψυχικά διαταραγμένους επικίνδυνους εγκληματίες, γιατί έπνιξε τα τρία παιδιά της. Ο Teddy είναι βετεράνος στρατιώτης...
Skater Girl (2021)
Μόλις το είδα, αυτόματα είχε γίνει μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Η βασική ηθοποιός Rachel Saanchitha Gupta ως Prerna είναι η καρδιά της ταινίας. Υπάρχουν πολύ λίγες ταινίες στις οποίες έχω συνδεθεί με τον τρόπο που συνέβη στο κορίτσι-skater. Μια εμπνευσμένη ιστορία με υπέροχη δράση από όλους όσοι συμμετείχαν σε αυτήν. Αυτός είναι ο τύπος των ταινιών που χρειαζόμαστε...