Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι αυτή δεν είναι μια «εύκολη» ταινία. Το Ναχίντ είναι ένα ωραίο παράθυρο στη ζωή μιας γυναίκας στην ιρανική κοινωνία, αλλά είναι επίσης ένας ευαίσθητος προβληματισμός για τα διλήμματα και τις κρίσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ανεξάρτητα από τον πολιτισμό μας. Υπάρχει ένα είδος καταπιεστικής ατμόσφαιρας σε αυτή...
Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω πόσο χάλια είναι η συγκεκριμένη ταινία της οποίας μάλιστα τη σκηνοθεσία υπογράφει ο clint eastwood. Ο μόνος λόγος που γράφω είναι για να σώσω όσους μπορώ από το να μπουν στον πειρασμό να τη δούνε. Ο τίτλος είναι εντελώς παραπλανητικός, το ίδιο και η εισαγωγή της ταινίας που μας προετοιμάζει για περιπέτεια. Αντί αυτού παρακολουθούμε...
Στη Ρώμη Με Αγάπη (2012)
Σε ότι με αφορά, αυτή ήταν μια από τις καλύτερες παραγωγές του Γούντι Άλεν εδώ και χρόνια. Ασχολείται με ανθρώπους Ιταλούς και Αμερικανούς εγκλωβισμένους σε ποικίλες καταστάσεις στην αιώνια πόλη. Δεν είναι μόνο οι αστείες καταστάσεις, αλλά μπορούμε πραγματικά να καταλάβουμε πώς αυτοί οι άνθρωποι ξεφεύγουν από τις αντιπαραθέσεις για να ζήσουν μια κανονική ζωή. Από το απλό ζευγάρι...