Δεν χρειάζεται να αποκαλύψουμε τίποτα από τη πλοκή, αφού η όλη ιστορία είναι απολύτως προβλέψιμη από την αρχή μέχρι το τέλος. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο είναι γεμάτη απίθανες καταστάσεις, σχεδόν προσβλητικά στερεότυπα και κλισέ και μια εντελώς ανέμπνευστη σκηνοθεσία, κάνουν την ταινία ανυπόφορη να την παρακολουθήσετε, εκτός αν μπορείτε να απολαύσετε ανόητες στιγμές και σκηνές....
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Lucy (2014)
Καλή ή ιδέα αλλά πολύ φαντασία ακόμα και για μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, καθώς η Γιόχανσον εκτός από άριστη οδηγός και καταπληκτική εκτελέστρια μας έδειξε και πως δημιουργήθηκε το σύμπαν. Δεδομένου του γεγονότος οτι η ταινία γυρίστηκε το 2014 θα μπορούσε να είχε πολύ καλύτερα (αληθοφανή) εφέ. Η Γιόχανσον δε λέει τίποτα εδώ - γενικά δε λέει βέβαια - και μάλλον η ταινία θάβεται...