Μπορώ να πω οτι η ταινία μου κράτησε το ενδιαφέρον, αλλά σκέφτηκα επίσης ότι θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Πρόκειται για ένα ξέσπασμα μιας πανδημίας που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί άμεσα από την επιστήμη και γρήγορα απειλεί ολόκληρο τον κόσμο. Αν δεν ζούσαμε τη πρόσφατη ιστορία με την πανδημία του κορωνοιού, θα θύμιζε περισσότερο «CSI»! Μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο η ιστορία...
Ο σκηνοθέτης Jean-Francois Richet μας παρουσιάζει το βίαιο και τρελό πορτρέτο του Eugene Francois Vidocq, του διαβόητου εγκληματία που μετατράπηκε σε περίφημο ντετέκτιβ, οικοδομώντας τα θεμέλια της σύγχρονης εγκληματολογίας και εμπνέοντας συγγραφείς όπως ο Honore de Balzac και Edgar Allen Poe. Για την ταινία τώρα, ο Richet καταλήγει να μετατρέπει μια πιθανότατα επιτυχημένη ιστορία...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...