Λοιπόν θα σας πω την άποψη μου ως 17αρης που την έβλεπε πρώτη φορά. Η αρχη ήταν κάπως περίεργη και δεν σε έπειθε για πολλά. Όταν όμως πήγαν στην Βοστόνη υπήρχε τόση ένταση που οριακά δεν ήθελες να χάσεις ούτε δευτερόλεπτο. Επίσης με ενόχλησε λίγο το γεγονοσ οτι το happy end ήρθε πολύ αργά (τελευταιο λεπτο) και κόπηκε αρκετά απότομα. Θα προτιμούσα να είχε αλλά 3 λεπτά και να έδειχνε...
Μπορώ να πω πως έμεινα ευχάριστα έκπληκτος. Ναι, η ταινία έχει τα κοινωνικά της μηνύματα για τους μετανάστες, τις διαφορές και όλα τα υπόλοιπα, αλλά είναι επίσης μια αρκετά χαριτωμένη μικρή ταινία που μπορείς να την απολαύσεις έτσι απλά, χωρίς να προσπαθείς να ανακαλύψεις τα μηνύματα αυτά. Το βρήκα λίγο μπερδεμένο στην αρχή (είμαι πολύ παλαιότερης γενιάς από αυτή που στοχεύει!)...
Στο Βαθύ Γαλάζιο (2017)
Ξεκίνησα να βλέπω την ταινία με μεγάλες ελπίδες. Δεν υπάρχουν αρκετά ρομαντικά δράματα πια και μου άρεσε που περιγράφηκε ως «μια ιστορία στοιχειωμένης αγάπης». Λοιπόν ... ήταν σαν μια απογοητευτική ιστορία αγάπης για μένα. Χωρίς να κάνω spoilers, η μορφή αυτής της ταινίας περνά μεταξύ του ρομαντικού παρελθόντος και του τρέχοντος χωρισμού των δύο κύριων χαρακτήρων που απεικονίζονται...