Η ταινία είναι καταπληκτική έχει πολλές ανατροπές και σε κρατάει σε αγωνία . Επίσης υπάρχουν σημεια που σε κάνουν να νοσταλγείς το ορίτζιναλ. Παρόλα αυτά μπορούσαν και καλύτερα για παράδειγμα πιστεύω ότι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι ότι δεν υπάρχουν chase scenes , ο ghostface σκότωνε κατευθείαν τα θύματα και αυτό ήταν κάπως περίεργο για τους φαν που έχουν συνηθίσει τον κλασικό...
Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Διαζύγιο Θανάτου (2002)
Το «Διαζύγιο Θανάτου» είναι μάλλον ένα ριμέικ του μεγάλου «Ραντεβού στο Παρίσι», αλλά τελικά (όπως θα δείτε κι εσείς) δεν του αξίζει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να ξανακάνουν την original ταινία αφού αυτή είναι μεγαλειώδης μέχρι σήμερα, τόσο ως θρίλερ Χίτσκοκ όσο και ως κωμωδία. Αλλά το έκαναν ξανά, και όπου στην αρχική ταινία πρωταγωνιστούσε ο Cary Grant...