Από τον Γιάννη Αγιάννη του Βίκτωρ Ουγκώ μέχρι αυτόν εδώ τον Τζίμι Κόνλον πέρασαν 27 χρόνια. Τόσα (και λιγότερα) χρειάστηκε ο Λίαμ Νίσον για να γίνει από κλασικός ηθοποιός σε fast food του Χόλιγουντ. Συγκεκριμένα από το Η Τιτανομαχία του 2010. Προσωπικά θεωρώ οτι το Νυχτερινή Καταδίωξη ήταν η αρχή της επιστροφής στη ποιότητα. Έτσι λοιπόν, αυτή εδώ η ταινία έχει μια σπίθα από τον...
Ένα πολύ δυνατό σενάριο με πολλά μηνύματα, χωρίς Happy ending, με πολύ μυστήριο και φαντασία. Ο Nicolas Cage μέτριος αλλά σαφώς καλύτερος σε σχέση με τους αστυνομικούς ρόλους που κάνει κατά διαστήματα. Θεωρώ αστοχία και υπερβολή την εμπλοκή των εξωγήινων καθώς και πολύ ψεύτικες τις σκηνές με το διαστημόπλοιο και τον πλανήτη όπου μετοίκησαν τα παιδιά. Θα ήταν καλύτερο χωρίς αυτά...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...