Γενικά είμαι οπαδός των μυθιστορημάτων. Η Τζούλια Κουίν φημίζεται για το πνεύμα της και ο χαρακτήρας της - η Lady Danbury - είναι μια ιδιαίτερα αγαπητή και κλασική γυναικεία μορφή που πρωταγωνιστεί σε αυτή την ταινία. Όποιος έχει προσαρμόσει τα βιβλία της για το Netflix στερείται οποιουδήποτε πνεύματος σε τραγικό βαθμό. Το γράψιμο είναι απαίσιο και ασύμφωνο με τα μυθιστορήματα...
Το "Krampus" είναι μερικές φορές αρκετά ανατριχιαστικό, μερικές φορές λίγο τρομακτικό, μερικές φορές λίγο αστείο... μια ταινία που τελικά καταντά βαρετή προσπαθώντας να είναι διαφορετική και κάνοντας αυτό, γίνεται γρήγορα πολύ μέτρια. Δεν είναι κακή ταινία με κανένα τρόπο, αλλά είναι ... πολύ μέτρια. Δεν έχει τίποτα που να σας κάνει να θέλετε να επιστρέψετε για δεύτερη προβολή...
Μετά τη Λουτσία (2012)
Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...