Το δράμα είναι υποτιμημένο, η ένταση είναι λεπτή και οι χαρακτήρες είναι και οι δύο ξεχωριστοί και πιστευτοί. Ειδική μνεία για την Κρίστεν Στιούαρτ, που καταφέρνει να είναι δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα - τραγική αλλά όχι αξιολύπητη, δυνατή, γοητευτική, αστεία, ασυνήθιστα σέξι και χωρίς κανένα από τα κλισέ συσχετισμένο με οποιαδήποτε από τις διαβόητες ψυχικές ασθένειες του Χόλιγουντ....
Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
Αρκτική (2018)
Ακόμα μία ταινία επιβίωσης στα χιόνια. Ο πρωταγωνιστής μας μετά από ένα αεροπορικό ατύχημα βρίσκεται μόνος στο παγωμένο τοπίο της αρκτικής. Όχι για πολύ όμως, καθώς στην περιπέτεια του σύντομα θα προστεθεί και ακόμα ένας χαρακτήρας. Χωρίς κάποια ιδιαίτερη πρωτοτυπία ή έκπληξη στο σενάριο, η ταινία καταφέρνει να μας κρατήσει σε εγρήγορση μέχρι το τέλος, ένα τέλος που λίγο-πολύ όλοι...