Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Απο τις καλυτερες "ησυχες" ταινιες με πραγματικα νοηματα και εξαιρετικες ερμηνειες. Αναδεικνυει ανθρωπινες καταστασεις με διεισδυτικο ματι και αψογο ψυχολογικο προφιλ των χαρακτηρων... Ο Ρικαρντο Νταριν αναντικαταστατος... Η Μοραν σε ρολο που αναδεικνυει τα "κυβικα" της... Ολοι οι ηθοποιοι - συμπεριλαμβανομενων των κομπαρσων- αψογοι... Ανθρωπιστικα, πολιτικα, ατομικα νοηματα στην...
Γκοτζίλα (1998)
Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...