Αυτή θα μπορούσε να ήταν μια πραγματικά στιβαρή ταινία δράσης - σίγουρα είχε αξιοπρεπή προϋπολογισμό και ένα δυνατό πρωταγωνιστή (μιλάω για τον Ντένζελ γιατί ο Κρις Πάιν ήταν ανέκαθεν ένα τίποτα ως ηθοποιός) - αλλά το κουραστικό σενάριο κατακλύζει τη δράση με περιττές τεχνικές λεπτομέρειες και βαρετή ανάπτυξη χαρακτήρων, ενώ το σκηνοθετικό σήμα κατατεθέν στυλ του Scott - φρενήρης...
Όποιος βρει την ανάγκη να διαλέξει μια πολιτική πλευρά se αυτήν την ταινία πρέπει να κουνήσει το κεφάλι του! Γυρίστηκε για να αποκαλέσει βασικά όλους ανόητους αν βασίζουν ολόκληρη τη ζωή τους σε πολιτικά ιδεολογικά σκουπίδια. Είναι μια καθαρά χωρίς-πολλή-σκέψη ψυχαγωγία και οι συγγραφείς Nick Cuse και Damon Lindelof το απέδωσαν στο έπακρο! Θα ήθελα να δω περισσότερα! Η σκηνοθεσία...
Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι (2017)
Και ναι, αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη ταινία του 2017. Έχει τα πάντα και τα έχει πολύ. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τις βραβεύσεις, το μυρίζεσαι οτι εδώ παίζεται κάτι μεγάλο. Εξαιρετικός όπως πάντα ο Γούντι Χάρελσον, πιθανόν να έπαιρνε κι εκείνος το Όσκαρ αν ο ρόλος του δε σταματούσε στη μέση της ταινίας. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Σαμ Ρόκγουελ που απέσπασε το πρώτο όσκαρ της...