Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Ραντεβού στις Γιορτές (2020)
Είναι επίσημο; αυτή η πανδημία με έχει καταστρέψει, γιατί όχι μόνο επέλεξα να παρακολουθήσω αυτό τη ρομαντική κομεντί, αλλά το απόλαυσα κιόλας! Είμαι φαν του τρόμου και του εγκλήματος, οπότε δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει. Αυτή η ταινία είναι αστεία μετά από λίγο και οι δύο πρωταγωνιστές δείχνουν να έχουν μεταξύ τους χημεία. Στην πραγματικότητα συνειδητοποίησα οτι ήθελα να γίνουν...