Όταν μιλάμε για κλασικές ταινίες, μιλάμε για το Οι Άθλιοι. Βασισμένη στο ομώνυμο και πασίγνωστο βιβλίο του Βίκτωρ Ουγκώ, πρόκειται για μια ταινία που κυκλοφόρησε δεκάδες φορές για 100 χρόνια, από το 1912 μέχρι το 2012. Αυτή εδώ, είναι μάλλον από τις καλύτερες εκδοχές της, με Λίαμ Νίσον και Τζέφρει Ρας να γεμίζουν απλόχερα τις σκηνές (αν και όχι τόσο έμπειροι τότε). Η ιστορία αναμφίβολα...
Η ιστορία ενός παιχνιδιάρικου, προκλητικού και σέξι one-night stand ανάμεσα σε δύο γυναίκες σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στη Ρώμη - μια φευγαλέα συνάντηση στην Αιώνια Πόλη. Η Alba και η Natasha είναι δύο άγνωστες από τα αντίθετα άκρα της Ευρώπης (Ισπανία και Ρωσία) που συναντήθηκαν σε ένα μπαρ. Η πρώτη gay, "κυνηγά" τη δεύτερη straight κι έτσι ένα παιχνίδι αποπλάνησης και αντίστασης...
Στο Όνομα της Φυλής (2012)
Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...