Οτι θα βλέπαμε τον Κέβιν Κόστνερ στον ρόλο του βαρυποινίτη καταδίκου και σούπερ ήρωα, δε το περίμενα. Δεν είναι κακός, ομολογώ πάντως οτι στην αρχή της ταινίας πίστευα οτι δε θα μας πείσει. Όμως τα κατάφερε. Το υπόλοιπο καστ είναι επίσης σπουδαίο. Από που να ξεκινήσουμε... όμως όλοι οι σπουδαίοι έχουν σχετικά μικρούς ρόλους (με μικρότερο αυτόν του Ράιαν Ρέινολντς) και μάλιστα ρόλους...
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...
Σε 60 Δευτερόλεπτα (2000)
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια διασκευή του σεναρίου της πρωτότυπης και ομώνυμης ταινίας του 1974. Ο Νίκολας Κέιτζ με πολύ μαλλί ακόμα, δεν μπορεί να πει καν πειστικά τις ατάκες του και η σκηνική του παρουσία ταιριάζει περισσότερο σε αυτή ενός κομπάρσου παρά πρωταγωνιστή. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει χαρακτηριστικά στη σκηνή έξω από εστιατόριο που δούλευε η μητέρα του, όπου συζητά...