Το καλύτερο που μπορώ να πω για αυτήν την ταινία είναι ότι φαινόταν πραγματική και τα συναισθήματα μεταφέρθηκαν σωστά. Ο Jim Broadbent είναι σπουδαίος ηθοποιός και στη πραγματικότητα, αυτός ήταν ολόκληρη η ταινία. Δεν υπήρχαν όμως καθόλου λαμπερές ή έντονες στιγμές. Ούτε μια, η ταινία φαίνεται τελείως επίπεδη, χωρίς άκρα ή προβληματισμούς. Επίσης είχε πάρα πολλά flashbacks προκειμένου...
«Ο,τι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο!» Θα μπορούσε να είναι ο εναλλακτικός τίτλος της ταινίας! Ή εναλλακτικά χωρίς πρόθεση σπόιλερ: Τι σου κάνουν τα παιδικά τραύματα! Πέρα από το χιούμορ, η ταινία είναι μια πανδαισία χρωμάτων και γεύσεων, που ευτυχώς ή δυστυχώς δε μπορούμε να γευτούμε! Οι ερμηνείες θα έλεγα ότι μοιάζουν αμήχανες κι ανολοκλήρωτες ακόμα και του Ρειφ Φαινς που ομολογουμένως...
Μα Φυσικά και Νοιάζομαι (2020)
Απο τις πολύ μέτριες ταινίες που έχω δει τελευταία.Το σενάριο τραβηγμένο από τα μαλλιά,η σκηνοθεσία για κλάματα,οι ηθοποιοί κάναν ότι μπορούσαν για να περάσει το δίωρο. Ούτε κωμωδία ούτε θρίλερ.Απο την αρχη σχεδόν δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες.Με εκνεύρισε και έχασα 2 ώρες τζάμπα.Δεν τη συστήνω σε κανέναν.