Αν αγαπάτε το εσπιονάζ, θα λατρέψετε τη ταινία. Ωραίο το κλίμα, πρωτότυπο το σενάριο, χωρίς φανταχτερά ονόματα, με την εγγύηση του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Γερασμένος ο Τομ Χανκς, πλην ωριμότερος, επικρατεί στη σκηνή στο ρόλο του δικηγόρου-απεσταλμένου. Ο πράκτορας της KGB Ρούντολφ, πήρε τελικά το όσκαρ, όχι όμως και ο Χανκς. Αξίζει να τη δείτε για πολλούς λόγους
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Άδωξοι Μπάσταρδη (2009)
Το "Άδωξοι Μπάσταρδη" είναι ενδιαφέρουσα ως ιστορία, αλλά δεν με ενθουσίασε όσο ήλπιζα. Η πλοκή είναι αρκετά λεπτή, δεν γίνονται πολλά σε δυόμιση ώρες. Ξοδεύεται πολύς χρόνος για να γίνουν οι λήψεις ατμοσφαιρικές. Ως αποτέλεσμα, ο ρυθμός είναι πολύ αργός, συνεχίζω να περιμένω πολλή ώρα για να συμβεί κάτι. Για παράδειγμα, η αρχική σκηνή σε μια αγροικία διήρκεσε πάνω από 20 λεπτά,...