Τείνω να παρακολουθώ όλες τις νέες ταινίες κινουμένων σχεδίων που βγαίνουν τα τελευταία χρόνια. Είναι απλώς καταπληκτικό να παρακολουθούμε κάθε νέα πρόοδο με κάθε νέα ταινία. Το Ο Μεγαλοφυής είναι πραγματικά ευχάριστο να το παρακολουθήσει κανείς, όλες οι λεπτομέρειες και οι μικρές πινελιές το κάνουν ένα υπέροχο σόου. Με σωστό χιούμορ και σοβαρότητα, με έντονο το ερωτικό ενδιαφέρον....
Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Ο Ναυαγός (2000)
Δύσκολο να έπαιρνε το όσκαρ τελικά ο Τομ Χανκς. Όχι γιατί ο ρόλος ενός καθημερινού ανθρώπου που γίνεται ναυαγός δε του ταίριάζε, αλλά γιατί η ερμηνεία του δεν είναι ιδιαίτερη. Προσωπικά μου άρεσε το κλίμα της ταινίας και ειδικά τα πρώτα 30' που έχουν περισσότερη δράση και αγωνία. Δύσκολο επίσης να μην έχει δει κάποιος τη ταινία, καθώς είναι πολυπαιγμένη σ αυτά τα 18 χρόνια που έχει...