Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Η ταινία είναι καταπληκτική έχει πολλές ανατροπές και σε κρατάει σε αγωνία . Επίσης υπάρχουν σημεια που σε κάνουν να νοσταλγείς το ορίτζιναλ. Παρόλα αυτά μπορούσαν και καλύτερα για παράδειγμα πιστεύω ότι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι ότι δεν υπάρχουν chase scenes , ο ghostface σκότωνε κατευθείαν τα θύματα και αυτό ήταν κάπως περίεργο για τους φαν που έχουν συνηθίσει τον κλασικό...
Δια Πυρός και Σιδήρου (2004)
Τι να πούμε γι αυτή τη ταινία...Ο Ντένζελ Ουάσινγκτον στα καλύτερά του με το παιδί-θαύμα Ντακότα Φάνινγκ, καταιγιστική δράση και μοντάζ που ζαλίζει. Δράμα, δράση και αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος. Και από τις λίγες φορές που το τέλος δεν είναι και τόσο happy. Με λίγα λόγια, εξαιρετική