Την είδα χθες. Δε ξέρω από που προκύπτει αυτό το 6.7 της βαθμολογίας. Οι βασικοί χαρακτήρες ήταν σχεδόν αδιάφοροι, ακόμα και ο Χόπκινς υποτονικός. Η πρωταγωνίστρια Τζούλια Στάιλς σαν να μην υπήρχε στη ταινία. Το μόνο αξιοσημείωτο νομίζω ήταν το βαρύ mood της ταινίας, το οποίο λόγω του καιρού που εξελισοταν η ταινία, ήταν όντως "βαθύ" δραματικό
Για μένα, η πολιτική του ενός παιδιού είχε νόημα όταν ήμουν νεότερος και δεν ήξερα και πολλά. Διορθώστε τον υπερπληθυσμό περιορίζοντας το μέγεθος της οικογένειας. Εύκολο, σωστά; Οι ατομικές ελευθερίες είναι λιγότερες στην κομμουνιστική Κίνα - ο υπερπληθυσμός δεν βοηθά στο συλλογικό καλό αλλά στο ατομικό. Τελικά, μήπως οι περισσότεροι Κινέζοι απλώς συσπειρώνονταν και θυσιάζονταν...
522. Μία Γάτα, Ένας Κινέζος και ο Πατέρας μου (2019)
Η ταινία ξεκίνα καλά και διαβάζοντας την περίληψη σκέφτομαι πως το ιδιαίτερο σενάριο θα κάνει τις επόμενες δύο ώρες ενδιαφέρουσες. Πράγματι η πρώτη μισή ώρα κυλά ευχάριστα αναδεικνύοντας το background της πρωταγωνίστριας. Μέχρι τη στιγμή που η Τζορτζ αποφασίζει να φύγει από το σπίτι της και να κάνει αυτό το ταξίδι, ένα ταξίδι στο οποίο προκύπτουν σουρεαλιστικές καταστάσεις και η...