Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Η ταινία ήταν καταπληκτική. Κάθε σκηνή είχε τον δικό της ιδιαίτερο συμβολισμό και έχτιζε πολύ δημιουργικά τη συνέχεια. Η σκηνογραφία ήταν απίστευτη σε σημείο που αφήνεσαι να αναρωτιέσαι αν όλα αυτά τα σκηνικά είναι πραγματικά (που κατά πάσα πιθανότητα είναι). Η μουσική ήταν ψυχαγωγική και σε πολλά σημεία αύξανε το χιούμορ σκηνών ενώ σε άλλα το δράμα. Σε μία περίπτωση κιόλας, ένα...
Η Αρπαγή (2008)
Ο Λίαμ Νίσον σε έναν ρόλο, όχι τόσο συνηθισμένο γι αυτόν μέχρι τότε, αλλά σε έναν πολύ συνηθισμένο χολιγουντιανό ρόλο: ένας πρώην πράκτορας του οποίου η οικογένεια απειλείται από εγκληματίες. Φυσικά, όντας υπερήρωας, θα καταφέρει να σωθεί ο ίδιος από τις πιο απίθανες καταστάστεις, να σώσει όλους τους καλούς και να σκοτώσει όλους τους κακούς! Κατά τα άλλα, πρόκειται για μια καλοστημένη...