Μια αηδία για ανώμαλα κι ανήθικα μυαλά,η υπεροχή του τίποτα με τοποθετηση ιστορικων μορφών σε ένα μπαχαλο μπλέντερ ιδεων του ψυχασθενή πληροφοριοδότη της παγκοσμιοποιημένης καθεστηκυίας τάξης των ανόητων εφευρετών της επικείμενης κολάσεως.Δειτε την και θα με θυμηθείτε την στιγμή εκείνη.
Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...
Κολύμπα ή Αλλιώς Βυθίσου (2018)
Φέτος, οι σινεφίλ θα έχουν την ευκαιρία να απαντήσουν σε μία από τις πιο πιεστικές ερωτήσεις της εποχής μας: ποιος φαίνεται καλύτερα με μαγιό, ο Rob Brydon ή ο Mathieu Amalric; Ναι, ακριβώς όπως είχαμε ταυτόχρονα δύο ταινίες καταστροφών για ηφαίστεια το 1997 (Ηφαίστειο και Η Κορυφή του Δάντη) και δύο ταινίες sci-fi για αστεροειδείς το 1998 (Αρμαγεδδων και Ολεθρια Συγκρουση), έτσι...