Διασκεδαστικό αλλά απογοητευτικό. Είναι μια ταινία B κατηγορίας για ένα άτακτο, περιπετειώδες, λεσβιακό, οδικό ταξίδι, κάτι μεταξύ κωμωδίας-δράματος. Έχει μερικά αστεία κομμάτια, αλλά δεν είναι τόσο διασκεδαστικό και αστείο όσο νόμιζα ότι θα ήταν. Είναι μια ευχάριστη αντίθεση σε σχέση με τις περισσότερεςσοβαρές ταινίες που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή. Η ταινία είχε αυτές τις μεταβάσεις...
Οτι θα βλέπαμε τον Κέβιν Κόστνερ στον ρόλο του βαρυποινίτη καταδίκου και σούπερ ήρωα, δε το περίμενα. Δεν είναι κακός, ομολογώ πάντως οτι στην αρχή της ταινίας πίστευα οτι δε θα μας πείσει. Όμως τα κατάφερε. Το υπόλοιπο καστ είναι επίσης σπουδαίο. Από που να ξεκινήσουμε... όμως όλοι οι σπουδαίοι έχουν σχετικά μικρούς ρόλους (με μικρότερο αυτόν του Ράιαν Ρέινολντς) και μάλιστα ρόλους...
Το Παιχνίδι Του Δολοφόνου (2017)
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...