Ο Ρίτσαρντ Γκιρ ξεκινώντας με αυτή τη γελοία περούκα δεν πείθει για τίποτα από όλα αυτά που υποδύεται. Ποτέ δεν τον είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση ως ηθοποιό καθώς το όνομα του το απέκτησε κυρίως με χαζό ταινίες και όλες οι ταινίες που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια προδίδουν φανταχτερά την έλλειψη ερμηνευτικού κύρους. Η ταινία ακολουθεί την τύχη του πρωταγωνιστή της. Ένα συνηθισμένο...
Όταν συναντάμε για πρώτη φορά τον κεντρικό χαρακτήρα του "Ο Νόμος της Αγοράς", αυτός βρίσκεται στη μέση ενός σεμιναρίου σε ένα τοπικό κέντρο εργασίας - προφανώς όχι το πρώτο του - και τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Μετά από σύσταση του συμβούλου του, έχει περάσει αρκετούς μήνες παρακολουθώντας μαθήματα για τη λειτουργία ενός γερανού κατασκευής, αλλά τώρα που τέλειωσε, ανακαλύπτει...
Μπλε Ουρανός (1994)
Το μόνο ενδιαφέρον της ταινίας τελικά είναι ο tommy lee jones 30 χρόνια πριν. Η ταινία ξεκίνησε καλά, έχοντας ταυτόχρονα και κωμωδία και δράμα, μετά άρχισε να μπερδεύει πολλά θέματα στην υπόθεση, μετά έγινε φαντασίας με καταστάσεις σε καμία περίπτωση δεν θα συνέβαιναν στην κανονική ζωή και στο τέλος μας έδωσε ένα απότομο happy ending τραβηγμένο από τα μαλλιά. Ούτε η Τζέσικα λανγκ...