Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Υπάρχουν όλες οι υπόλοιπες ταινίες και υπάρχει και το Μεσοκαλόκαιρο. Πιθανότατα πρόκειται για την πιο παράξενη και σουρεαλιστική ταινία που έχω δει ποτέ - και έχω δει πολλές - που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις είναι ένα ψυχεδελικό όνειρο των πρωταγωνιστών ή συμβαίνει πραγματικά στη ταινία. Τόλμησα να δω το Director's Cut (το οποίο διαρκεί σχεδόν 3 ώρες) που περιέχει...
Ο Δικαστής (2014)
Δε τρελάθηκα όταν την είδα, ωστόσο πρόκειται για μια αξιόλογη χολιγουντιανή προσπάθεια. Ποτέ δεν είχα σε μεγάλη υπόληψη τον Ντάουνι Τζούνιορ και γι ακόμα μια φορά επιβεβαιώνομαι. Δε "γεμιζει" τις σκηνές, σε αντίθεση με τον Ντιβάλ, ο οποίος βεβαίως δίνει άλλη βαρύτητα (εξ ου και η υποψηφιότητά του για όσκαρ στη ταινία). Το σενάριο αν και ενδιαφέρον, κρατιέται κυρίως σε δραματικούς...