Ο Άνταμ Άντερς έκανε μια θεαματική δουλειά με την πρώτη του ταινία. Αυτή η ταινία είχε τελικά εκπληκτική επιτυχία καθώς πρόκειται για ένα εκπληκτικό μιούζικαλ για την περίοδο των Χριστουγέννων. Υπήρχαν μερικά κομμάτια κυρίως στην αρχή που ήταν μπερδεμένα, αλλά συνολικά, ήταν αρκετά κατανοητό. Το καστ έπαιξε δυναμικά και κωμικά ταυτόχρονα, ειδικά ο Milo Manheim και η Fiona Palomo....
Ανάμικτα τα συναισθήματα, είναι σαν να ξανατρώς κάτι που είχες δοκιμάσει μόνο μια φορά πολύ πολύ παλιά και είχες ενθουσιαστεί....απογοητεύτηκα.....την ειδα μεχρι τελους λογο Σβαρτσ και Λιντα....περιμενες πως και πως αυτο το ''ουαααοουυυυυ'' οπως ''τοτε'' στο 1 & 2 ,αλλα μουφα....αν δεν την παρει ο Κάμερον στα ''χερια του'' μονο απο salvation θα πρεπει να περιμενουμε κατι αξιολογο......
Paterno (2018)
Δεν πρόκειται να μιλήσω για την ταινία ως ταινία γιατί κατά τη γνώμη μου είναι άσκοπο. Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία. Επώδυνη, πικρή, μελαγχολική. Αυτό που δεν γνωρίζαμε, αυτό που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε είναι αυτό που ήταν στο μυαλό του Joe Paterno. Τώρα έχουμε μια εύλογη, βαθιά ανθρώπινη εκδοχή της, στα μάτια του Al Pacino. Είδα έναν αξιοπρεπή άνθρωπο της γενιάς του να αντιμετωπίζει...