Πάντα βάζω κανόνα να κάνω κριτική μόνο όταν τελειώσει μια σειρά ή μια ταινία. Σε αυτήν την περίπτωση, ξεκίνησα περίπου σαράντα λεπτά, για έναν μόνο λόγο: βαρέθηκα απίστευτα. Λατρεύω την πρωτότυπη Blade Runner του 1982, και παρόλο που μια ταινία πίστευα ότι δεν χρειαζόταν ποτέ συνέχεια, ήμουν ανοιχτός σε αυτή την εκδοχή και πίστευα ότι η βασική ιστορία αυτής της ταινίας ήταν αρκετά...
Η ταινία ξεκίνα καλά και διαβάζοντας την περίληψη σκέφτομαι πως το ιδιαίτερο σενάριο θα κάνει τις επόμενες δύο ώρες ενδιαφέρουσες. Πράγματι η πρώτη μισή ώρα κυλά ευχάριστα αναδεικνύοντας το background της πρωταγωνίστριας. Μέχρι τη στιγμή που η Τζορτζ αποφασίζει να φύγει από το σπίτι της και να κάνει αυτό το ταξίδι, ένα ταξίδι στο οποίο προκύπτουν σουρεαλιστικές καταστάσεις και η...
Ταρίχευση (2006)
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά