Τα πρώτα 50 λεπτά αυτής της δίωρης ταινίας έχουν αρκετά ενδιαφέροντα σημεία όπου κυριαρχούν τα ειδικά εφέ. Βλέπουμε κάθε είδους ακραίων καιρικών καταστροφών που είναι εξαιρετικά δραματικά και εντυπωσιακά - ειδικά για το 2004 - ακόμα κι αν δεν έχουν νόημα. Μετά από τη χιονοθύελλα και το ψύχος, η ταινία καταλήγει σε μια ιστορία ειδυλλίου και επιβίωσης δύο εφήβων που παίζουν οι Jake...
Αν σας άρεσαν άλλες ταινίες του συγγραφέα Nicolas Sparks, αυτή θα την απολαύσετε. Είναι ζεστή και απεικονίζει τι είναι να αγαπάς κάποιον άνευ όρων. Είναι ένα γλυκό και αισθησιακό καρδιοχτύπι ενός νεαρού ζευγαριού που αγωνίζεται να συναντηθεί ενώ ταυτόχρονα ο καθένας ακολουθεί τα όνειρά του. Η Σοφία, θέλει να ακολουθήσει το πάθος της για την τέχνη και ο Λουκ ακολουθεί το πάθος του...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...