Ο Jenkins σκηνοθετεί την προσαρμογή του μυθιστορήματος του '70 του James Baldwin και αυτή γίνεται μια κινηματογραφική ιστορία αγάπης που ακούει την καρδιά, με μια σκληρή αλλά τρυφερή αλήθεια που με άφησε να κλαίω και να χαμογελάω. Πρόκειται για μια καταπληκτική ταινία, τόσο οσμηρή όσο αισθησιακή, διασυνδέοντας αδιάκριτα κοινωνικά ρεαλιστικά θέματα προκατάληψης, καταπίεσης και φυλάκισης...
Η ταινία θυμίζει πολύ την ταινία του 1987 "Ελπίδα και Δόξα", μόνο που εκείνη η ταινία ήταν πολύ καλύτερη. Στην πραγματικότητα, αυτή η ταινία μου θύμισε πολλά από τα είδη ταινιών που κυκλοφόρησαν στα τέλη της δεκαετίας του '80 και σε όλη τη δεκαετία του '90, επιτυχημένες και ευχάριστες ταινίες με δόλωμα για Όσκαρ. Παρόλα αυτά, ο σκηνοθέτης Branagh συγκέντρωσε ένα συνεργείο καλών...
Βίαιη Δικαιοσύνη (2016)
Εδώ τα πράγματα είναι αμφίρροπα. Από τη μία η συνηθισμένη χολιγουντιανή υπερβολή καθώς ένας σούπερ μπαμπάς προστατεύοντας την κόρη του σκοτώνει όποιον βρει στο πέρασμα του. Από την άλλη δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη διαφορετικότητα του ρόλου του Mel Gibson αυτή τη φορά, ο οποίος αν και σε μεγάλη ηλικία έχει την ένταση και το παρουσιαστικό ενός νεότερου ηθοποιού. Να υπογραμμίσουμε...