Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Για μένα ήταν μία ταινία που περιέγραφε πολύ γλαφυρά τις αγριότητες των ναζί και τις αντιλήψεις τους για την ευγονία, τον εκ γερμανισμό περιοχών που θεωρούσαν δικές τους...χωρίς να παρουσιάζει αγριότητες κτλ. Πολύ καλές οι ερμηνείες, έντονες οι συναισθηματικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η φιλία, ό έρωτας, η αντίσταση, η επιβίωση , ή οργή... Για μένα είναι πολύ ρεαλιστική...
Η Μοδίστρα (2015)
Η Winslet είναι η μυστηριώδης ξένη που μια νύχτα επιστρέφει στο μικρό της χωριό μετά από 25 χρόνια . Όλοι την αναγνωρίζουν γρήγορα ως το κορίτσι που τότε έστειλε στο θάνατο ένα αγόρι. Οι χωρικοί, συμπεριλαμβανομένης της ιδιόρυθμης μητέρας της, αμφιταλαντεύονται μεταξύ της υποψίας τους για τα κίνητρα της επιστροφής της και της έλξης τους για τις εκπληκτικές δεξιότητές της στο ντύσιμο...