Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι η Toni Collette ήταν φανταστική σε αυτήν την ταινία. Μια τόσο υποτιμημένη ηθοποιός. Έχοντας πει αυτό, όλα τα άλλα σχετικά με την ταινία είναι αδιάφορα. Ο διάλογος, η ανάπτυξη των χαρακτήρων και το συνολικό σενάριο έχουν σοβαρά κενά. Η σκηνή στην οποία τα παιδιά πηγαίνουν στο πάρτι είναι μια από τις πιο γελοίες σκηνές στην ταινία . "Πηγαίνετε...
Μη μου Χαλάς τη Μέρα (2013)
Schwarzenegger is back! Επιτέλους μια ταινία του με τις ριζές της στη δεκαετία του '90, όταν ο Σβαρτσενέγκερ έσπαγε τα ταμεία με τις πρώτες του κωμικές ταινίες δράσεις. Η τελευταία πολύ καλή του εμφάνιση, συνοδεία ευχάριστων και ευφάνταστων χαρακτήρων, σε ένα πολύ καλό σενάριο μιας ομάδας επαρχιωτών που καλούνται να τα βάλουν με έναν βαρώνο ναρκωτικών. Έξυπνο χιούμορ, πολύ δράση...