Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Αρχαία μαγικά λυχνάρια εμφανίζονται, αεροπλάνα εξαφανίζονται και ο chris pine ανασταίνεται. Το πολυαναμενόμενο wonder woman του 2021 των DC Comics δεν έχει καμία σχέση με το αξιόλογο wonder woman του 2017. Η δράση έχει πάει περίπατο, η gal gadot δεν έχει τίποτα απολύτως εντυπωσιακό να μας δείξει και η ταινία αναλώνεται σε συμβατικές καταστάσεις. Ακόμα και τα εφέ είναι υποδεέστερα...
Με Αγάπη, Τζουλιετ (2018)
Παραμυθάκι με ωραίο περιτύλιγμα και ευτυχισμένες καταστάσεις, και με μερικές πινελιές πολέμου και μιας περίεργης ομάδας ανθρώπων, έτσι για να διαφέρει από όλες τις άλλες ρομαντικές ιστορίες. Παρόλα αυτά πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή η πλοκή δίνει μία ιδιαιτερότητα. Η Lily james δεν πείθει στο ρόλο της συγγραφέα ούτε ο Μίσιελ Χούισμαν στον ρόλο του αγρότη, αλλά υποθέτω σε αυτού του...