Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Αν δεν υπήρχε η Marvel από πίσω, αμφιβάλω αν αυτή η ταινία θα είχε φτάσει στα αυτιά μας. Ένα χωρίς νόημα σενάριο, ακόμα και για μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, με μόνο σκοπό να μας γνωρίσει ακόμα ένα χαρακτήρα της Marvel (άσε που οι περισσότεροι τον γνωρίζουν εδώ και χρόνια από το Contest of Champions), χωρίς καμία συνοχή ή πλοκή και με πρωταγωνιστή τον Τομ Χάρντι, εντελώς ακατάλληλο...
Ένα Τραγούδι για το Ηλιοβασίλεμα (2015)
Η ιστορία εξιστορείται κυρίως μέσα από τα μάτια της νεαρής γυναίκας, της Chris, καθώς μεγαλώνει και βιώνει δυσκολίες καθώς και ευδαιμονία. Είναι εκπληκτικό να βλέπεις τους μετασχηματισμούς της μέσω των ανθρώπων με τους οποίους έρχεται σε επαφή, της γης και των συναισθημάτων που νιώθει. Ο σκηνοθέτης είναι προφανώς εξαιρετικά έμπειρος και ικανός σε τέτοιες ιστορικές περιόδους του...