Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Αγαπω αυτη τη ταινια καθε φορα που τη βλεπω μου θυμιζει τι σημαινει στα αληθεια,πιστευω στον Θεο.Η μητερα του Τζον πιστευει και καταφερνει να σωσει τον γιο της παρα την αρνητικη εξελιξη που πιστευαν οι αλλοι.Εχει βαθια μηνυματα που με συγκινουν καθε φορα που βλαπω την ταινια και με κανουν καλυτερο ανθρωπο συγχαρητηρια στους ηθοπιους για αυτη την τελεια ταινια.Ολοι ηταν υπεροχοι.Ειδικα...
Ναυάγιο στην Παράνοια (2009)
Η κρουαζιέρα μιας ομάδας νεαρών καταλήγει σε ναυάγιο, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Καταφεύγουν σε ένα πλοίο-φάντασμα όπου είναι μόνοι τους. Αυτοί κι ο δολοφόνος τους. Η ταινία κινείται στα πλαίσια του γνωστού σεναρίου όπου νεαροί πάνε διακοπές, ξαφνικά καταδιώκονται και δολοφονούνται ένας-ένας. Ωστόσο αυτή, εκτός από ΣΧΕΤΙΚΑ καλογυρισμένη, κρατά την αγωνία και το μυστήριο πιο στιβαρά...