Εδώ τα πράγματα είναι αμφίρροπα. Από τη μία η συνηθισμένη χολιγουντιανή υπερβολή καθώς ένας σούπερ μπαμπάς προστατεύοντας την κόρη του σκοτώνει όποιον βρει στο πέρασμα του. Από την άλλη δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη διαφορετικότητα του ρόλου του Mel Gibson αυτή τη φορά, ο οποίος αν και σε μεγάλη ηλικία έχει την ένταση και το παρουσιαστικό ενός νεότερου ηθοποιού. Να υπογραμμίσουμε...
Ο Λίαμ Νίσον απο πολίτης της χρονιάς γίνεται για ακόμα μία φορά ένας εκδικητικός serial killer. Για πολλοστή φορά εγκληματίες τα βάζουν με την οικογένειά του κι εκείνος ανενόχλητος σκοτώνει τους πάντες στο πέρασμά του αναζητώντας εκδίκηση. Όλα του πάνε δεξιά, καθώς πουθενά δεν υπάρχουν κάμερες για να τον αναγνωρίσουν, οι σκληροτράχηλοι ύποπτοι ομολογούν αμέσως και οι αντίπαλοι του...
Το Κόκκινο Σπουργίτι (2018)
Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...