Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Αυτή είναι πραγματικά η ιστορία του πώς ο Ρίτσαρντ Ουίλιαμς παρέμεινε επικεντρωμένος στο να φτάσει τις κόρες του στην κορυφή, οπότε μην περιμένετε την ιστορία του τένις της Βίνους και της Σερένα. Οι νέοι ηθοποιοί που τις υποδύονται είναι εξαιρετικοί, αλλά αυτό μας ξεναγεί στα θεμέλια της καριέρας τους, ξεπερνώντας τις αντιξοότητες και όχι στα επαγγελματικά στιγμιότυπα. Ο βραβευμένος...
Μακρινός Ορίζοντας (1992)
Λοιπόν θα σας πω την άποψη μου ως 17αρης που την έβλεπε πρώτη φορά. Η αρχη ήταν κάπως περίεργη και δεν σε έπειθε για πολλά. Όταν όμως πήγαν στην Βοστόνη υπήρχε τόση ένταση που οριακά δεν ήθελες να χάσεις ούτε δευτερόλεπτο. Επίσης με ενόχλησε λίγο το γεγονοσ οτι το happy end ήρθε πολύ αργά (τελευταιο λεπτο) και κόπηκε αρκετά απότομα. Θα προτιμούσα να είχε αλλά 3 λεπτά και να έδειχνε...