Δυστυχώς ο "Ραντίν" υποφέρει από υπερβολική υπερβολή! Ο πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς τσιγκούνης. έχει εμμονή με την αποταμίευση και τη συσσώρευση χρημάτων σε σημείο που αποκόπτει τον εαυτό του από τη λογική και την κανονική ανθρώπινη επαφή. Φαίνεται περισσότερο σαν μια ψυχιατρική ταλαιπωρία παρά σαν μια κακία, μια ιδιορρυθμία ή μία πτυχή του χαρακτήρα, που σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε...
Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς (2001)
Αν και γυρισμένη στην Αγγλία, το θέμα και τα συναισθήματα των θεατών σε όλο τον κόσμο πρέπει να είναι καθολικά. Η πλοκή έμεινε αρκετά πιστή στο βιβλίο με μερικές εξαιρέσεις, αλλά ο τόνος παρέμεινε ο ίδιος. Όταν το είδα στο σινεμά, υπήρχαν πολλοί άντρες ανάμεσα στου θεατές που έμοιαζαν να τους έχουν σύρει εκεί, αλλά 5 λεπτά μετά γελούσαν τόσο δυνατά, το ίδιο με τις γυναίκες. Αυτή...