Πρώτα απ' όλα είμαι οπαδός του πρώτου "Στη Πρώτη Γραμμή", μιας κι εδώ έχουμε προφανώς κάτι αντίστοιχο και μεταγενέστερο. Αναρωτιέμαι πως το The Pacific έχει πάει τόσο λάθος. Πρώτον, ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε τους χαρακτήρες και έτσι δεν μας ενδιαφέρει όταν αρχίζουν να πεθαίνουν. Δεύτερον, αρκεί ένα πολυβόλο και οι Ιάπωνες κάνουν τα υπόλοιπα (σκοτώνονται δηλαδή)...
Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον να παρακολουθεί αυτό το ντοκιμαντέρ χωρίς να κάνει ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και να βρίσκει νέες προοπτικές. Στο τέλος, η ιστορία μένει μαζί σου. Και αυτή είναι η δύναμη της δημιουργίας εξαίρετων ταινιών και της αφήγησης της ιστορίας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι άγνωστοι και οικείοι ταυτόχρονα, ανεξάρτητα από την καταγωγή τους. Είναι μια νέα όψη της βιομηχανίας...
Όταν ο Χάρυ Γνώρισε τη Σάλυ (1989)
Η Meg Ryan και ο Billy Crystal χωρίς τα γνωρίζονται ξεκινάνε για ένα οδικό ταξίδι στη Νέα Υόρκη. Δώδεκα χρόνια μετά και μετά από αρκετές περιπέτειες θα βρει ο ένας τον έρωτα στο προσωπο του αλλου. Εκτός από τα κλισέ του ρομαντισμού, του happy ending, της ένθεσης των άλλων ζευγαριών που διηγούνται τη δική τους ιστορία αγάπης και του "Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη" (κάτι όχι πολύ συνηθισμέν...